.Er wordt veel informatie gedeeld op mijn fb pagina Holistisch centrum voor mens en dier Petra Driesen.

 
 
  Blog
Blog
 

Nieuwjaarswens...een beetje anders

Gelukkig Nieuwjaar gewenst

Op de overgang van het oude naar het nieuwe jaar wensen we al onze dierbaren een Gelukkig Nieuwjaar. Tot onze dierbaren behoren familie, onze geliefden en vrienden. En de hond(en) waarmee wij samenleven? Vallen zij ook onder het begrip Dierbaren? Tenslotte zit het woord Dier er al in. En willen wij eveneens dat zij gelukkig zijn?

Wat overal wordt genoemd is, dat tevredenheid essentieel is voor het ervaren van geluk. Het beleven van emoties als vreugde, vrede, ontspanning en tevredenheid dragen bij aan lichamelijk, emotioneel en mentaal WELzijn.

Mogen zijn wie je bent

In onze westerse wereld zoeken we geluk vaak in externe factoren, waardoor we verder afraken van onze eigen wijsheid. Als individu kun je jezelf de vraag stellen: waar word ik gelukkig van? Sommige mensen kunnen dit voor zichzelf goed omschrijven. Anderen staan hier niet zo bij stil. Vreugde en tevredenheid zijn gewaarwordingen die gevoeld worden door het hart. Deze sensaties van het hart worden niet altijd door ons opgemerkt. Onze drukke agenda laat vaak nauwelijks ruimte om hierbij stil te staan. Veel mensen willen graag een hond om hun leven te verrijken. Wie wil er niet een maatje om samen mee te wandelen of een vriendje voor de kinderen? Een hond draagt bij aan gezelligheid in huis. Het maakt honden niet uit hoe we eruitzien, hoe succesvol we zijn of hoeveel geld we hebben. Dit maakt honden tot uiterst loyale gezinsleden. Zij willen niets liever dan een goede band met hun 'eigenaar'. En wat heel bijzonder is: bij je hond kun je jezelf zijn. Erkenning van je zijn, van jouw eigenheid, is een belangrijke factor die bijdraagt aan het ervaren van Geluk. Hoe zou een hond het ervaren wanneer hij zichzelf mag zijn? Zichzelf kan zijn?

Vragen we niet te veel van onze honden?

Het breekt mijn hart dat wij honden willen veranderen, vanaf de eerste dag waarop zij in ons leven arriveren. We voorzien in hun basisbehoeften, slapen, eten, drinken, ontlasten en sociale interacties, waarbij wij bepalen hoe, wanneer en hoe vaak het dier hiertoe gelegenheid krijgt. Van de wieg tot het graf, alles wordt voor de hond geregeld. Aansluitend hebben wij de nadrukkelijke wens, dat hij zich ontwikkelt tot een gehoorzame hond. Niet zelden gaan wij voorbij aan de verlangens en de belevingswereld van de hond. Bijvoorbeeld: van een pup wordt al snel verwacht, dat hij alleen thuis kan blijven. Gezien zijn behoefte aan veiligheid binnen een groep is dit een onredelijke wens. Zijn puppybrein is hier nog niet aan toe. En zelfs voor volwassen honden kan dit bijzonder lastig zijn. We willen eveneens dat de pup snel zindelijk wordt en sociaal is naar mensen en soortgenoten. We verwachten aanpassing van het dier. Vaak wordt gedacht dat gehoorzaamheid van de hond een voorwaarde is voor de relatie die je met hem hebt. Natuurlijk is het prettig als je hond komt wanneer je hem roept en je wilt niet dat hij zomaar de straat oversteekt. Wij 'hondenbaasjes' proberen op allerlei manieren het door ons gewenste gedrag te bevestigen en gedragingen, die wij liever niet zien 'te deleten'. Alsof er een aan-uit knop op het dier zit. Iedere hondeneigenaar heeft verwachtingen ten aanzien van zijn hond. Maar welke verwachtingen heeft de hond? Leidt hij het leven dat hij verwacht heeft? Of legt hij zich neer bij de situatie, omdat dit nu eenmaal niet anders kan?



       


Regelmatig worden we gebeld door mensen die problemen hebben met hun hond. Ze zijn overal geweest en de problemen zijn nog steeds niet opgelost. Ze hebben een hond die uitvalt naar andere honden, trekt aan de lijn, voortdurend blaft of juist niet alleen thuis kan blijven. Ze willen dit probleem het liefst 'oplossen'. Hiervoor heeft men al verschillende hulpbronnen aangewend. Nadat mensen vertellen wat ze allemaal gedaan hebben, komt het hoge woord eruit: de problemen zijn er nog steeds en ze willen toch echt dat de hond gewoon naast hen loopt, kan omgaan met andere honden en niet bang of agressief is. Daarom bellen ze, de laatste strohalm die ervoor moet zorgen, dat de hond zich netjes en sociaal leert gedragen. Als we vervolgens vragen wat de hond zou willen, vallen de meeste mensen stil......

Wanneer heb je besloten, dat jouw hond moet veranderen?

Zou het kunnen, dat onwenselijk gedrag van onze hond voortvloeit uit onredelijke verwachtingen van onze kant? Zijn wij voorbijgegaan aan het gegeven dat hij een uniek individu is met eigen kwaliteiten, talenten, behoeften en een innerlijke wijsheid? Honden hebben net als wij behoefte aan erkenning. Dit betekent dat een hond ruimte nodig heeft om zichzelf te kunnen zijn. Het zou niet hoeven uitmaken dat hij onzeker is, of moeite heeft met bepaalde situaties. Het is natuurlijk fijn dat we alles willen doen om de hond te helpen. Maar het is vooral noodzakelijk dat we veiligheid voor het dier en zijn omgeving waarborgen. Hij vertrouwt op onze steun, geduld en acceptatie om wie hij is.

Is authenticiteit gewenst bij onze huishond?

Wij vergelijken onszelf en onze hond voortdurend met anderen. De andere honden zijn braver, socialer en gehoorzamer. Zijn bijzondere intelligente IK dient opgewaardeerd te worden, vinden we. Grappig genoeg vergelijken honden hun baasjes helemaal niet met elkaar (hopen we). Jij bent voor hen de ultieme caretaker.

Harmonie

Ook een hond verlangt naar harmonie in en met zijn omgeving. Dit is een essentiële voorwaarde voor zijn gevoel van welbevinden. Wat volgt is tevredenheid. Hierdoor kan zich iets moois ontwikkelen: een relatie gebaseerd op wederzijds respect en erkenning van zijn authenticiteit. Wanneer een hond tevreden is, zich gezien voelt en gewaardeerd wordt om wie hij is, zien we niet zelden dat de meeste problemen als sneeuw voor de zon verdwijnen. Dit vraagt toewijding en soms zelfs het bijstellen van onze verwachtingen. Je zult ervaren, dat jouw hond zoveel wijzer is en gelukkiger kan zijn, dan je voor mogelijk hebt gehouden. Wij wensen je vele gelukkige jaren samen met je hond.

Deze nieuwjaarswens is geschreven door Elza Heijmeriks www.hondinbeeld.info en Petra Driesen www.petradriesen.nl

___________________________________________________________________________________

Vertrouwen

Vertrouwen

Omdat het heerlijk weer is vandaag, besluit ik tot een lange wandeling met de honden. Ik neem ze om de beurt mee omdat beiden een heel andere invulling van de wandeling wensen. Ik heb het geluk in een huisje in het bos te wonen, piepklein dat weer wel, maar de deur uit naar buiten is meteen een duik in een explosie van natuur. Er zijn vaste plekken in het bos waar ik graag ver-blijf. De honden kennen de weg. Als we op pad gaan, moeten we regelmatig wat ruimte geven aan fietsers die zeker nu het meivakantie is veelvuldig ons pad kruisen. Tara loopt los. Wanneer er een fietser aankomt blijft ze staan, kijkt naar mij en we lopen opzij het brede zandpad op. Al wachtende tot de fietsers voorbij zijn, maakt Tara van de gelegenheid gebruik om te graven of zich in het mulle zand te wentelen. Vaak ga ik op mijn hurken naast haar ziten, dan schurkt ze zich tegen me aan en koester ik dit bijzondere moment. Fietsers groeten afwisselend vrolijk, verbaasd of dankbaar dat wij zo duidelijk saampjes ruimte maken en zij ongehinderd verder kunnen fietsen. Inmiddels vertrouw ik erop dat Tara het mij laat weten als er een fietser aan komt.

Knippen en plakken

We lopen verder. Tara holt voor me uit en neemt steeds de juiste afslag. Halverwege wacht ze even en kijkt of ik volg. Hoe weet ze dit toch? We lopen dit stuk wel vaker maar zeker niet dagelijks. Telkens weer ervaar ik het als heel bijzonder dat zij, zonder dat ik dit genoemd heb, het beeld deelt van onze route. Is dit intuïtie, telepatische communicatie, een kwestie van 'mijn plaatje kopiëren, knippen en plakken' of is het eenvoudig samen Zijn? Als we de laatste afslag nemen richting onze verblijf-plek rent ze ver vooruit totdat een houten hek haar weg verspert. Hier wacht ze op me en als ik het hek open, rent ze verder tot we op de plek aankomen met achter ons het bos en voor ons een inspirerend plaatje van landerijen . Met in de verte het stilleven van prachtige hoeves ga ik zitten in het gras. Tara loopt een eindje verder te scharrelen. Ik koester me in het zonnetje en geniet van al het moois dat er te zien, te horen en te voelen is. Even languit liggen, mijn schoenen en sokken uit, blote voeten in het gras. Wat een rust en ruimte. Daar waar Tara op jacht is naar muizen worden alle muizenissen uit mijn hoofd weggespoeld door een kabbelend stroompje zintuiglijke informatie. Met een gerust hart sluit ik mijn ogen, erop vertrouwend dat Tara in de buurt blijft. Ik verkeer in die heerlijke staat tussen slapen en wakker zijn. Dan staat Tara plots naast me en gaat tegen me aan zitten. Rustig blijf ik liggen en ik aai haar over haar rug. Na een lik over mijn gezicht loopt ze weer richting avontuur. Op deze plaats, op dit moment wil ik ver-blijven....

Verder gaan

De verleiding is groot om uren te blijven liggen. Maar na een tijdje ga ik weer rechtop zitten en kijk waar Tara is. Ze loopt even verderop op de grens van het bos en het veld. Daar komt een wandelaar aan. Zonder dat ik haar iets gevraagd heb, komt Tara rustig naar me toe gelopen, gaat naast me zitten en kijkt de wandelaar met veel belangstelling na. We besluiten dat dit een mooi moment is om terug te keren.

Roodborstje

Eenmaal terug bij ons huisje is het buiten zo aangenaam dat ik nog even wat wil lezen buiten. De honden willen ook nog even genieten van dat wat is. Tara vermaakt zich door opnieuw te graven, alsof ze in het bos nog niet genoeg gegraven heeft, en maakt van de tuin een kuilenparadijs. Kane, mijn oudere hond , ligt languit te soezen met halfgesloten ogen, zijn kop mijn richting uit. Ik zet een bak vers water voor hen neer en geniet zelf van een kop thee en een heerlijk boek. Plosts wordt mijn aandacht getrokken door iets wat zich vlak achter Kane afspeelt. In de waterbak is een roodborstje zich uitbundig aan het badderen. Verrukt kijk ik naar dit badtafereel . Wel heel bijzonder dat het roodborstje geniet van haar bad op slechts een halve meter afstand van Kane. Nog een meter verder is Tara verwoed de tuin aan het ontginnen. Het vogeltje spettert wat af, rondt haar badritueel af en hipt op de dichtstbijzijnde tak. Uit haar hele manier van doen spreekt vertrouwen. Vandaag heb ik opnieuw mogen ervaren dat wanneer er rust, ruimte en vertrouwen is, dit op alle bijzondere manieren met mens en dier wordt gedeeld en vermenigvuldigd.

Wil je meer weten over deze bijzondere manier van omgaan met mens en dier, vanuit rust en ruimte of het Trainingsvrij opvoeden van honden, klik dan hier of bezoek mijn facebookpagina Holistisch centrum voor mens en dier Petra Driesen.

___________________________________________________________________________________

Heeft u op- of aanmerkingen, ideeën of suggesties voor een lezing of workshop, of  heeft u een interessant artikel, dan horen we dit graag van u!

meer info? bel: 0180-318609 of mail: info@hondenschoolpetradriesen.nl